¿QUIÉN ES CATALÁN?

← Todas las fuentes

Tomo 1, página 157

Las fuentes de las afirmaciones de esta página del tomo 1, La piedra, en la edición impresa.

5. Al-Ándalus y la frontera franca

39 «…cae de la muralla y mancha a los sitiadores con su sangre.»

Ermoldo el Negro, In honorem Hludowici, I, vv. 349-368, en Ernst Dümmler, ed., Poetae Latini aevi Carolini, vol. 2, Monumenta Germaniae Historica, Poetae Latini medii aevi 2 (Berlín: Weidmann, 1884), p. 16 («Tum Maurus Durzaz turri conclamat ab alta»; «Nonne putas subito has evertere funditus aedes, / Quas Romanum annis mille peregit opus?»; «Hilthiberth: arcum corripit ecce manu»; «Inque os vociferum mersit harundo nocens»), https://archive.org/details/poetaelatiniaevi02dm. Paráfrasis y traducción propias.

40 «…comerán, a él y a los demás caballos, que levantar el asedio.»

Ermoldo, In honorem Hludowici, I, vv. 395-410, ed. Dümmler, pp. 17-18 («Nobis esca satis, carnes, seu mellea dona / Urbe manent; vobis est quoque dira fames»; «Cernis equum maculis variisque coloribus aptum»), y v. 421, p. 18 («Ante suos mandent probroso dente caballos»). Paráfrasis propia.

41 «…los centinelas acuden y Zadun acaba atado ante la tienda del rey.»

Ermoldo, In honorem Hludowici, I, vv. 315-316, ed. Dümmler, p. 15 («Princeps urbis erat Maurus, cognomine Zadun»), y vv. 449-460, p. 19 («Infelix nimium protinus hinnit equus»; «Ducitur ad regis lintea tecta tremens»).